| USTAWA
z dnia 14 lutego 2003 r.
o udostępnianiu informacji gospodarczych
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
Ustawa określa zasady i tryb udostępniania przez przedsiębiorców informacji
gospodarczych dotyczących wiarygodności płatniczej innych przedsiębiorców
i konsumentów, w szczególności danych o zwłoce w wykonywaniu zobowiązań
pieniężnych, osobom trzecim nieoznaczonym w chwili przeznaczania tych
danych do udostępniania.
Art. 2.
1. Przez informację gospodarczą rozumie się następujące dane dotyczące:
1) podmiotu będącego osobą prawną lub jednostką organizacyjną nieposiadającą
osobowości prawnej:
a) oznaczenie,
b) siedziba i adres,
c) numer, pod którym podmiot wpisany jest do właściwego rejestru, wraz
z oznaczeniem sądu rejestrowego,
d) numer identyfikacji podatkowej,
e) numer REGON,
f) imiona i nazwiska osób wchodzących w skład organów zarządzających,
prokurentów lub pełnomocników podmiotu,
g) główny przedmiot działalności gospodarczej;
2) osoby fizycznej:
a) imiona i nazwisko,
b) obywatelstwo,
c) adres miejsca zameldowania na pobyt stały lub czasowy,
d) numer PESEL,
e) seria i numer dowodu osobistego lub innego dokumentu potwierdzającego
tożsamość,
f) data urodzenia,
oraz w przypadku osoby fizycznej, będącej przedsiębiorcą:
g) oznaczenie,
h) siedziba i adres,
i) numer identyfikacji podatkowej,
j) numer REGON,
k) numer, pod którym podmiot wpisany jest do właściwego rejestru, wraz
z oznaczeniem sądu rejestrowego,
l) imiona i nazwiska pełnomocników, o ile są ustanowieni,
m) główny przedmiot działalności gospodarczej;
3) zobowiązania pieniężnego:
a) tytuł prawny,
b) kwota i waluta,
c) kwota zaległości,
d) termin powstania zaległości,
e) stan postępowań dotyczących zobowiązania, w tym informacja o orzeczeniach
sądowych,
f) informacja o kwestionowaniu przez dłużnika istnienia całości lub części
zobowiązania,
g) data wysłania wezwania do zapłaty, zawierającego ostrzeżenie o zamiarze
przekazania danych do biura, z podaniem firmy i adresu siedziby tego biura,
h) inne informacje - przekazane w trybie i na zasadach określonych w art.
10;
4) posłużenia się podrobionym lub cudzym dokumentem:
a) nazwa dokumentu,
b) seria i numer dokumentu,
c) data wystawienia dokumentu,
d) oznaczenie, siedziba i adres podmiotu wskazanego w dokumencie jako
jego wystawca,
e) imiona i nazwisko osoby, której dokument dotyczy,
f) okoliczności posłużenia się dokumentem,
g) wskazanie osoby lub organu, który stwierdził, że dokument jest podrobiony
lub cudzy.
2. Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1) konsumencie - rozumie się przez to osobę fizyczną, która zawiera umowę
z przedsiębiorcą w celu bezpośrednio niezwiązanym z działalnością gospodarczą,
członka wspólnoty mieszkaniowej oraz członka spółdzielni mieszkaniowej
posiadającego prawo do lokalu w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15
grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz.U. z 2001 r. Nr 4,
poz. 27, Nr 57, poz. 601 i Nr 154, poz. 1802 oraz z 2002 r. Nr 240, poz.
2058);
2) przedsiębiorcy - rozumie się przez to przedsiębiorcę w rozumieniu
przepisów ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej
(Dz.U. Nr 101, poz. 1178, z 2000 r. Nr 86, poz. 958 i Nr 114, poz. 1193,
z 2001 r. Nr 49, poz. 509, Nr 67, poz. 679, Nr 102, poz. 1115 i Nr 147,
poz. 1643 oraz z 2002 r. Nr 1, poz. 2, Nr 115, poz. 995 i Nr 130, poz.
1112), spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową, wspólnotę mieszkaniową
oraz spółdzielnię mieszkaniową w zakresie zaspokajania potrzeb mieszkaniowych
jej członków;
3) umowie o kredyt konsumencki - rozumie się przez to umowę, o której
mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2001 r. o kredycie konsumenckim
(Dz.U. Nr 100, poz. 1081);
4) udostępnianiu informacji gospodarczych - rozumie się przez to przekazywanie
przez przedsiębiorcę informacji gospodarczych do biura informacji gospodarczej
oraz ujawnianie tych informacji przez to biuro. 3. Przepisów ustawy nie
stosuje się do udostępniania danych pochodzących z publicznie dostępnych
rejestrów lub zbiorów oraz informacji o wygasłych zobowiązaniach przedsiębiorców.
Rozdział 2
Biura informacji gospodarczej
Art. 3.
Udostępnianie informacji gospodarczych osobom trzecim nieoznaczonym w
chwili przeznaczania tych informacji do udostępniania następuje wyłącznie
za pośrednictwem biur informacji gospodarczej, chyba że udostępnianie,
o którym mowa powyżej, następuje w celu sprzedaży wierzytelności przez
ogłoszenie publiczne lub przepisy prawa przewidują inny tryb udostępniania
danych.
Art. 4.
1. Biuro informacji gospodarczej, zwane dalej "biurem", może
zostać utworzone wyłącznie w formie spółki akcyjnej, o kapitale zakładowym
nie mniejszym niż 4 000 000 złotych.
2. Akcje biura powinny być akcjami imiennymi. Nie jest dopuszczalna zamiana
akcji imiennych na akcje na okaziciela.
3. Akcje biura, których łączna wartość nominalna nie przekracza kwoty
określonej w ust. 1, mogą być obejmowane wyłącznie za wkłady pieniężne
i są opłacone w całości przed zarejestrowaniem biura.
5. Przedmiotem działalności gospodarczej biura jest wyłącznie pośrednictwo
w udostępnianiu informacji gospodarczych polegające na:
1) przyjmowaniu informacji gospodarczych od przedsiębiorców;
2) przechowywaniu informacji gospodarczych;
3) ujawnianiu informacji gospodarczych.
6. Biuro jest obowiązane używać w swojej firmie wyrazów "biuro informacji
gospodarczej".
7. Zakazane jest używanie wyrazów "biuro informacji gospodarczej"
w oznaczeniu lub reklamie przedsiębiorców, którzy nie wykonują działalności
gospodarczej określonej w ust. 5.
8. Biuro jest obowiązane do zabezpieczenia roszczeń o naprawienie szkody,
która może wyniknąć w związku z działalnością biura. Zabezpieczenie może
nastąpić w drodze zawarcia umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej,
zlecenia udzielenia gwarancji bankowej lub poręczenia bankowego.
Art. 5.
1. Zarząd biura uchwala regulamin zarządzania danymi, zwany dalej "regulaminem",
określający szczegółowe zasady:
1) przekazywania informacji gospodarczych do biura;
2) zabezpieczenia informacji gospodarczych, z uwzględnieniem przepisów
o ochronie danych osobowych;
3) usuwania informacji gospodarczych;
4) ujawniania informacji gospodarczych;
5) prowadzenia rejestru zapytań, o którym mowa w art. 18;
6) aktualizacji informacji gospodarczych, o której mowa w rozdziale 5.
2. Regulamin podlega zatwierdzeniu w drodze decyzji wydawanej przez ministra
właściwego do spraw gospodarki, po zasięgnięciu opinii Generalnego Inspektora
Ochrony Danych Osobowych.
3. Minister właściwy do spraw gospodarki odmawia, w drodze decyzji, zatwierdzenia
regulaminu, jeżeli zawiera on postanowienia sprzeczne z ustawą lub z przepisami
odrębnymi.
4. Zatwierdzony regulamin ogłasza się w Monitorze Sądowym i Gospodarczym.
5. Przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio do wprowadzania i zatwierdzania
zmian w regulaminie.
6. Biuro nie może podjąć działalności gospodarczej przed zatwierdzeniem
regulaminu.
Rozdział 3
Przekazywanie informacji gospodarczych do biura
Art. 6.
1. Przedsiębiorca może przekazywać do biura informacje gospodarcze w
celu ich ujawnienia, jeżeli zawarł z biurem umowę o udostępnianie tych
informacji.
2. Umowę, o której mowa w ust. 1, sporządza się na piśmie pod rygorem
nieważności.
Art. 7.
1. Informacje gospodarcze o zobowiązaniach konsumentów mogą przekazywać
do biura wyłącznie następujący przedsiębiorcy:
1) banki;
2) oddziały banków zagranicznych;
3) zakłady ubezpieczeń;
4) pośrednicy ubezpieczeniowi;
5) główne oddziały zagranicznych zakładów ubezpieczeń;
6) spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe;
7) świadczący usługi leasingu;
8) świadczący usługi factoringu lub forfaitingu;
9) operatorzy lub podmioty udostępniające usługi telekomunikacyjne;
10) świadczący usługi dostawy energii elektrycznej, ciepła, paliw gazowych,
wody, odprowadzania nieczystości lub wywozu śmieci;
11) zawierający w imieniu i na rzecz banków umowy kredytu ratalnego lub
kredytu odnawialnego połączonego z kartą kredytową (instytucje pośrednictwa
kredytowego);
12) wykonujący działalność w zakresie udzielania pożyczek pieniężnych,
działający w formie spółek handlowych;
13) wydawcy elektronicznych instrumentów płatniczych;
14) spółdzielnie mieszkaniowe;
15) wspólnoty mieszkaniowe;
16) wynajmujący lokale;
17) świadczący usługi przewozu osób w regularnej komunikacji publicznej;
18) domy maklerskie;
19) towarowe domy maklerskie;
20) zagraniczne osoby prawne wykonujące na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej działalność maklerską w formie oddziału;
21) operatorzy telewizji kablowej i satelitarnej.
2. Z zastrzeżeniem art. 10, przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1, może
przekazać do biura informację gospodarczą o zobowiązaniu albo zobowiązaniach
konsumenta wyłącznie wówczas, gdy spełnione są łącznie następujące warunki:
1) zobowiązanie albo zobowiązania wobec tego przedsiębiorcy powstały
z tytułu umowy o kredyt konsumencki lub umowy o przewóz osoby w regularnej
komunikacji publicznej;
2) łączna kwota zobowiązań konsumenta wobec przedsiębiorcy wynosi co najmniej
200 złotych;
3) świadczenie albo świadczenia są wymagalne od co najmniej 60 dni;
4) upłynął co najmniej miesiąc od wysłania przez przedsiębiorcę listem
poleconym, na adres do korespondencji wskazany przez konsumenta, a jeżeli
konsument nie wskazał takiego adresu - na adres miejsca zameldowania konsumenta
na pobyt stały lub czasowy, wezwania do zapłaty, zawierającego ostrzeżenie
o zamiarze przekazania danych do biura, z podaniem firmy i adresu siedziby
tego biura.
3. W przypadku określonym w ust. 2 przedsiębiorca może przekazać do biura
wyłącznie następujące informacje gospodarcze dotyczące:
1) siebie - określone w art. 2 ust. 1 pkt 1 lub pkt 2;
2) konsumenta - określone w art. 2 ust. 1 pkt 2;
3) zobowiązania - określone w art. 2 ust. 1 pkt 3.
4. Jeżeli przekazane informacje gospodarcze o zobowiązaniu konsumenta
dotyczące:
1) przedsiębiorcy - nie zawierają co najmniej elementów określonych w
art. 2 ust. 1 pkt 1 lit. a, b i d lub pkt 2 lit. g-i;
2) konsumenta - nie zawierają co najmniej elementów określonych w art.
2 ust. 1 pkt 2:
a) lit. a, b oraz d - w przypadku gdy konsument jest obywatelem polskim,
b) lit. a, b oraz e - w przypadku gdy konsument nie jest obywatelem polskim;
3) zobowiązania - nie zawierają co najmniej elementów określonych w art.
2 ust. 1 pkt 3 lit. a, c, d, f i g - biuro zwraca je przekazującemu przedsiębiorcy
w celu uzupełnienia.
5. Biuro nie przyjmuje informacji gospodarczej o zobowiązaniu konsumenta:
1) przekazanej niezgodnie z ust. 1 lub 2 lub 2) przekraczającej zakres
określony w ust. 3.
Art. 8.
1. Z zastrzeżeniem art. 10, przedsiębiorca może przekazać do biura informację
gospodarczą o zobowiązaniu albo zobowiązaniach innego przedsiębiorcy wyłącznie
wówczas, gdy spełnione są łącznie następujące warunki:
1) zobowiązanie albo zobowiązania powstały wobec przedsiębiorcy przekazującego
informację gospodarczą z tytułu umowy związanej z wykonywaniem działalności
gospodarczej przez obydwu przedsiębiorców;
2) łączna kwota zobowiązań wobec przedsiębiorcy wynosi co najmniej 500
złotych;
3) świadczenie albo świadczenia są wymagalne od co najmniej 60 dni;
4) upłynął co najmniej miesiąc od wysłania przez przedsiębiorcę przekazującego
dane będącego wierzycielem, listem poleconym, na adres do korespondencji
wskazany przez dłużnika, a jeżeli dłużnik nie wskazał takiego adresu -
na adres siedziby dłużnika, wezwania do zapłaty, zawierającego ostrzeżenie
o zamiarze przekazania danych do biura, z podaniem firmy i adresu siedziby
tego biura.
2. W przypadku określonym w ust. 1 przedsiębiorca będący wierzycielem
może przekazać do biura informacje gospodarcze dotyczące:
1) siebie - określone w art. 2 ust. 1 pkt 1 lub pkt 2;
2) dłużnika - określone w art. 2 ust. 1 pkt 1 lub pkt 2;
3) wspólników dłużnika będącego spółką handlową, z których każdy posiada
co najmniej 10% kapitału zakładowego tej spółki - określone w art. 2 ust.
1 pkt 1 lub pkt 2;
4) wspólników dłużnika będącego spółką osobową - określone w art. 2 ust.
1 pkt 2;
5) akcjonariusza dłużnika będącego jednoosobową spółką akcyjną - określone
w art. 2 ust. 1 pkt 1 lub pkt 2;
6) zobowiązania - określone w art. 2 ust. 1 pkt 3.
3. Jeżeli przekazane informacje gospodarcze o zobowiązaniu przedsiębiorcy
dotyczące:
1) tego przedsiębiorcy - nie zawierają co najmniej elementów określonych
w art. 2 ust. 1 pkt 1 lit. a, b i d lub pkt 2 lit. g-i;
2) dłużnika - nie zawierają co najmniej elementów określonych w art. 2
ust. 1 pkt 1 lit. a, b i d lub pkt 2 lit. g-i;
3) zobowiązania - nie zawierają co najmniej elementów określonych w art.
2 ust. 1 pkt 3 lit. a, c, d, f i g
- biuro zwraca je przekazującemu przedsiębiorcy w celu uzupełnienia.
4. Biuro nie przyjmuje informacji gospodarczej o zobowiązaniu przedsiębiorcy:
1) przekazanej niezgodnie z ust. 1 lub
2) przekraczającej zakres określony w ust. 2.
Art. 9.
1. Przedsiębiorca może w każdym czasie przekazać do biura informację
gospodarczą dotyczącą posłużenia się wobec niego podrobionym lub cudzym
dokumentem, a w szczególności dokumentem potwierdzającym tożsamość lub
zaświadczeniem o zatrudnieniu bądź zarobkach.
2. W przypadku określonym w ust. 1 przedsiębiorca może przekazać do biura
informacje gospodarcze dotyczące:
1) siebie - określone w art. 2 ust. 1 pkt 1 lub pkt 2;
2) dokumentu - określone w art. 2 ust. 1 pkt 4.
3. Przedsiębiorca jest obowiązany poinformować osobę, której dokumentem
tożsamości posłużono się, o zamiarze przekazania informacji gospodarczych
o tym dokumencie do biura, z podaniem firmy i adresu siedziby tego biura.
4. Jeżeli przekazane informacje gospodarcze dotyczące:
1) przedsiębiorcy, wobec którego posłużono się dokumentem - nie zawierają
co najmniej elementów określonych w art. 2 ust. 1 pkt 1 lit. a, b i d
lub pkt 2 lit. g-i;
2) dokumentu - nie zawierają co najmniej elementów określonych w art.
2 ust. 1 pkt 4 lit. a, b lub c oraz e
- biuro zwraca je przekazującemu przedsiębiorcy w celu uzupełnienia.
5. Biuro nie przyjmuje informacji gospodarczej, o której mowa w ust.
1:
1) przekazanej niezgodnie z ust. 1 lub;
2) przekraczającej zakres określony w ust. 2.
Art. 10.
1. Konsument lub przedsiębiorca może zażądać od przedsiębiorcy określonego
w art. 7 ust. 1 przekazania do biura informacji gospodarczych o wywiązywaniu
się przez żądającego ze zobowiązań z tytułu umów o kredyt konsumencki
lub związanych z wykonywaniem działalności gospodarczej. Żądanie takie
składa się na piśmie, wskazując biuro, do którego informacje gospodarcze
powinny zostać przekazane.
2. Przedsiębiorca określony w art. 7 ust. 1, jest obowiązany spełnić,
w terminie 7 dni, żądanie, o którym mowa w ust. 1, jeżeli:
1) związany jest ze wskazanym w żądaniu biurem umową, o której mowa w
art. 6;
2) od chwili spełnienia przez żądającego świadczenia z tytułu zobowiązania
pieniężnego wobec tego przedsiębiorcy upłynęło nie więcej niż 12 miesięcy
lub świadczenie z tytułu zobowiązania jest nadal spełniane.
3. Przedsiębiorca określony w art. 7 ust. 1, spełniając żądanie, o którym
mowa w ust. 1, przekazuje do biura następujące informacje gospodarcze
dotyczące:
1) siebie - określone w art. 2 ust. 1 pkt 1 lit. a, b, d i e lub pkt
2 lit. g- i;
2) żądającego:
a) określone w art. 2 ust. 1 pkt 1 lit. a, b, d i e - jeżeli żądającym
jest osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości
prawnej,
b) określone w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit a, d i e - jeżeli żądającym jest
osoba fizyczna niebędąca przedsiębiorcą,
c) określone w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. d oraz g-i - jeżeli żądającym
jest osoba fizyczna będąca przedsiębiorcą;
3) kwoty i waluty zobowiązania, a jeżeli przedmiotem zobowiązania są
powtarzające się świadczenia pieniężne - łącznej kwoty i waluty świadczeń
pieniężnych spełnianych w okresie ostatnich 5 lat przed dniem przekazania
informacji gospodarczych;
4) kwoty i waluty świadczeń pieniężnych, które w okresie ostatnich 5 lat
przed dniem przekazania informacji gospodarczych zostały spełnione z opóźnieniem
wynoszącym nie więcej niż 14 dni.
4. Jeżeli przekazane informacje gospodarcze nie zawierają elementów określonych
w ust. 3, biuro zwraca je przekazującemu przedsiębiorcy w celu uzupełnienia.
Art. 11.
Przedsiębiorca, o którym mowa w art. 6 ust. 1, przekazując informacje
gospodarcze do biura, może zastrzec, aby biuro nie ujawniało dotyczących
go informacji gospodarczych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1 lit.
a-f lub pkt2 lit. a-l.
Art. 12.
W razie zaprzestania wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca
obowiązany jest niezwłocznie, jednak nie później niż w terminie 14 dni,
rozwiązać umowę, o której mowa w art. 6.
Rozdział 4
Przechowywanie i ujawnianie informacji gospodarczych przez biura
Art. 13.
1. Na żądanie przedsiębiorcy, który przekazał informacje gospodarcze
do biura, biuro niezwłocznie, nie później niż w terminie 7 dni, dokonuje
aktualizacji tych informacji lub je usuwa.
2. Biuro z własnej inicjatywy usuwa informacje gospodarcze:
1) otrzymane od przedsiębiorcy, z którym umowa, o której mowa w art.
6, wygasła;
2) dotyczące posłużenia się podrobionym lub cudzym dokumentem - po upływie
10 lat od końca roku, w którym biuro otrzymało te informacje;
3) przed zaprzestaniem wykonywania działalności gospodarczej, informując
o tym przedsiębiorców związanych z biurem umową, o której mowa w art.
6;
4) po upływie 3 lat od ich ostatniej aktualizacji, nie później jednak
niż po upływie 10 lat od ich otrzymania;
5) na podstawie uzasadnionej informacji o nieistnieniu zobowiązania;
6) na podstawie uzasadnionej informacji o wygaśnięciu lub odroczeniu wykonania
zobowiązania, jeżeli dane dotyczą konsumenta;
7) otrzymane od przedsiębiorcy, który po ich przekazaniu do biura został
wykreślony z właściwego rejestru.
3. Biuro nie może powierzyć innym podmiotom wykonywania czynności związanych
z przedmiotem działalności, o którym mowa w art. 4 ust. 5, z wyjątkiem
podmiotów, o których mowa w art. 14 ust. 4 pkt 2. Biuro może przetwarzać
informacje gospodarcze wyłącznie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 14.
1. Biuro ujawnia informacje gospodarcze w drodze teletransmisji na wniosek
każdej osoby złożony w drodze teletransmisji. Regulamin może dopuszczać
także inne sposoby składania wniosku lub ujawniania informacji gospodarczych.
2. Z zastrzeżeniem ust. 3-6 i art. 11, biuro ujawnia wszystkie posiadane
informacje gospodarcze w zakresie objętym wnioskiem.
3. W przypadku ujawniania informacji gospodarczych o konsumencie, biuro
może również ujawnić informacje gospodarcze o zadłużeniu powstałym w związku
z wykonywaną przez niego działalnością gospodarczą.
4. Biuro ujawnia informacje gospodarcze o zobowiązaniach konsumentów
lub dotyczące posłużenia się podrobionym lub cudzym dokumentem wyłącznie:
1) przedsiębiorcom, którzy zawarli z biurem umowę, o której mowa w art.
6;
2) innym biurom oraz instytucjom utworzonym na podstawie art. 105 ust.
4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (Dz.U. z 2002 r. Nr
72, poz. 665, Nr 126, poz. 1070, Nr 141, poz. 1178, Nr 144, poz. 1208,
Nr 153, poz. 1271, Nr 169, poz. 1385 i poz. 1387 i Nr 241, poz. 2074)
w celu realizacji złożonych w nich wniosków o ujawnienie informacji gospodarczych;
3) podmiotom, o których mowa w art. 16 ust. 1.
5. Biuro, na żądanie przedsiębiorcy, który przekazał informacje gospodarcze,
wstrzymuje na czas określony ujawnianie tych informacji.
6. Ujawniając informacje gospodarcze osobie innej niż określona w ust.
4, biuro poucza tę osobę o jej obowiązkach określonych w art. 17.
Art. 15.
1. Przedsiębiorca, który zawarł z biurem umowę, o której mowa w art.
6, może wystąpić do biura o ujawnienie informacji gospodarczych o zobowiązaniach
konsumenta, jeżeli posiada upoważnienie tego konsumenta, w terminie 30
dni od dnia udzielenia tego upoważnienia.
2. Przedsiębiorca może odmówić zawarcia umowy o kredyt konsumencki lub
zawrzeć taką umowę na warunkach mniej korzystnych dla konsumenta, w szczególności
poprzez żądanie zabezpieczenia wierzytelności wynikających z tej umowy:
1) w przypadku gdy konsument odmówi udzielenia przedsiębiorcy upoważnienia,
o którym mowa w ust. 1 lub w art. 47 ust. 2; lub
2) na podstawie informacji gospodarczych otrzymanych od biura, w terminie
3 dni roboczych od dnia ich otrzymania.
Art. 16.
1. Do otrzymywania informacji gospodarczych od biura są uprawnieni:
1) Prokurator Krajowy - w związku z toczącym się przeciwko osobie fizycznej
postępowaniem karnym lub karnym skarbowym albo w związku z wykonaniem
wniosku o udzielenie pomocy prawnej pochodzącego od państwa obcego, które
na mocy ratyfikowanej umowy międzynarodowej wiążącej Rzeczpospolitą Polską
ma prawo występować o udzielenie informacji albo w związku z toczącym
postępowaniem karnym lub karnym skarbowym o przestępstwo popełnione w
związku z działaniem osoby prawnej lub jednostki nieposiadającej osobowości
prawnej;
2) Komendant Główny Policji - jeżeli jest to konieczne dla skutecznego
zapobiegania przestępstwom, ich wykrycia albo ustalenia sprawców i uzyskania
dowodów, na zasadach i w trybie określonych w art. 20 ustawy z dnia 6
kwietnia 1990 r. o Policji (Dz.U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58, Nr 19, poz.
185, Nr 74, poz. 676, Nr 81, poz. 731, Nr 113, poz. 984, Nr 115, poz.
996, Nr 153, poz. 1271, Nr 176, poz. 1457 i Nr 200, poz. 1688);
3) Szef Biura Ochrony Rządu - jeżeli jest to konieczne do wykonywania
obowiązków przewidzianych w ustawie z dnia 16 marca 2001 r. o Biurze Ochrony
Rządu (Dz.U. Nr 27, poz. 298 i Nr 106, poz. 1149 oraz z 2002 r. Nr 74,
poz. 676 i Nr 153, poz. 1271);
4) Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej - w zakresie niezbędnym do wykonywania
zadań określonych w ustawie z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej
(Dz.U. z 1999 r. Nr 54, poz. 572 i Nr 83, poz. 931, z 2000 r. Nr 70, poz.
816, Nr 104, poz. 1103 i Nr 116, poz. 1216, z 2001 r. Nr 14, poz. 143,
Nr 81, poz. 877 i Nr 110, poz. 1189 oraz z 2002 r. Nr 41, poz. 365, Nr
74, poz. 676, Nr 89, poz. 804, Nr 141, poz. 1178, Nr 153, poz. 1271, Nr
169, poz. 1387 i Nr 216, poz. 1824);
5) Generalny Inspektor Informacji Finansowej - w zakresie niezbędnym do
przeprowadzania postępowania kontrolnego określonego w ustawie z dnia
16 listopada 2000 r. o przeciwdziałaniu wprowadzaniu do obrotu finansowego
wartości majątkowych pochodzących z nielegalnych lub nieujawnionych źródeł
(Dz.U. Nr 116, poz. 1216, z 2001 r. Nr 63, poz. 641 oraz z 2002 r. Nr
25, poz. 253, Nr 32, poz. 299, Nr 41, poz. 365, Nr 74, poz. 676, Nr 89,
poz. 804, Nr 141, poz. 1178, Nr 144, poz. 1204, Nr 169, poz. 1385 i Nr
180, poz. 1500);
6) Dyrektorzy Izb Skarbowych - w związku z postępowaniem karnym lub karnym
skarbowym przeciwko osobie fizycznej, osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej
nieposiadającej osobowości prawnej; 7) Dyrektorzy Urzędów Kontroli Skarbowej
- w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia postępowania kontrolnego określonego
w ustawie, o której mowa w pkt 4;
8) Generalny Inspektor Nadzoru Bankowego - w zakresie nadzoru wykonywanego
przez Komisję Nadzoru Bankowego;
9) Prezes Najwyższej Izby Kontroli - w zakresie informacji o przedsiębiorcach,
jeżeli jest to niezbędne do przeprowadzenia postępowania kontrolnego określonego
w ustawie z dnia 23 grudnia 1994 r. o Najwyższej Izbie Kontroli (Dz.U.
z 2001 r. Nr 85, poz. 937 i Nr 154, poz. 1800 oraz z 2002 r. Nr 153, poz.
1271);
10) sądy - w związku z toczącymi się przed nimi postępowaniami.
2. Za każdorazowe udostępnienie informacji gospodarczych podmiotom wymienionym
w ust. 1 biuro pobiera opłatę zgodnie z obowiązującym w tym biurze cennikiem,
nie wyższą jednak niż 2,50 złotego.
Art. 17.
1. Podmiot, który otrzymał informacje gospodarcze od biura, jest obowiązany
usunąć je w terminie 90 dni od dnia ich otrzymania. Obowiązek ten dotyczy
również biura w zakresie informacji gospodarczych otrzymanych od innego
biura.
2. Podmiot, który otrzymał od biura informacje gospodarcze dotyczące
konsumenta, nie może ich ujawnić innym osobom. Nie dotyczy to ujawniania
przez biuro, zgodnie z ustawą, informacji gospodarczych otrzymanych od
innego biura.
3. Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do podmiotów wymienionych w art.
16 ust. 1.
Art. 18.
1. Biuro obowiązane jest prowadzić rejestr zapytań, obejmujący następujące
informacje:
1) datę ujawnienia informacji gospodarczych;
2) oznaczenie podmiotu, któremu informacje gospodarcze ujawniono;
3) ujawnione dane.
2. Informacje, o których mowa w ust. 1, są przechowywane w rejestrze
zapytań przez okres 12 miesięcy od dnia ujawnienia informacji gospodarczych
przez biuro.
3. Każdy ma prawo wglądu do rejestru zapytań w zakresie dotyczącym ujawniania
jego danych. Wgląd do rejestru zapytań jest bezpłatny, jeżeli nie następuje
on w odstępach czasu mniejszych niż 6 miesięcy.
Art. 19.
1. Biuro jest uprawnione do otrzymywania danych ze zbiorów PESEL na zasadach
określonych w ustawie z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności
i dowodach osobistych (Dz.U. z 2001 r. Nr 87, poz. 960 i Nr 110, poz.
1189 oraz z 2002 r. Nr 74, poz. 676 i Nr 78, poz. 716).
2. W przypadku stwierdzenia niezgodności pomiędzy informacją gospodarczą
otrzymaną od przedsiębiorcy a danymi otrzymanymi ze zbiorów PESEL biuro
niezwłocznie:
1) wstrzymuje ujawnianie tej informacji gospodarczej;
2) powiadamia o niezgodności przedsiębiorcę, od którego otrzymało tę informację
gospodarczą.
Art. 20.
1. W przypadku:
1) całkowitego zaspokojenia zobowiązania, jego wygaśnięcia lub odroczenia
jego wykonania;
2) stwierdzenia faktu nieistnienia zobowiązania;
3) powzięcia przez przedsiębiorcę wiadomości o odzyskaniu przez osobę
utraconego dokumentu, o którym mowa w art. 9
- przedsiębiorca jest obowiązany niezwłocznie, jednak nie później niż
w terminie 14 dni, zażądać od biura, któremu przekazał dane o zobowiązaniu
lub o posłużeniu się cudzym dokumentem, usunięcia tych danych.
2. W przypadku:
1) powzięcia wiarygodnej informacji, że przekazane informacje gospodarcze
są nieprawdziwe;
2) częściowego zaspokojenia zobowiązania;
3) powzięcia wiarygodnej informacji o zmianie innych informacji gospodarczych
przekazanych przez przedsiębiorcę do biura zgodnie z art. 7- 9
- przedsiębiorca jest obowiązany niezwłocznie, jednak nie później niż
w terminie 14 dni, zażądać od biura aktualizacji informacji gospodarczych,
przekazując do biura zmienione informacje gospodarcze, lub zażądać od
biura usunięcia przekazanych informacji gospodarczych.
3. Przeniesienie wierzytelności na osobę trzecią nie zwalnia zbywcy wierzytelności
z obowiązków określonych w ust. 1 i 2, chyba że uprzednio zażądał od biura
usunięcia przekazanych informacji gospodarczych.
Art. 21.
Konsument lub przedsiębiorca ma prawo wglądu do przechowywanych przez
biuro dotyczących go informacji gospodarczych, przekazanych zgodnie z
art. 7-9, oraz prawo żądania od przedsiębiorcy, który te informacje przekazał,
ich uzupełnienia, uaktualnienia, sprostowania lub usunięcia, jeżeli są
one niekompletne, nieaktualne, nieprawdziwe lub zostały udostępnione,
lub są przechowywane z naruszeniem ustawy. Wgląd ten raz na 6 miesięcy
jest bezpłatny.
Rozdział 6
Nadzór nad biurami
Art. 22.
1. Biuro podlega nadzorowi ministra właściwego do spraw gospodarki w
zakresie zgodności wykonywanej działalności z ustawą i regulaminem.
2. Nadzór ministra właściwego do spraw gospodarki nie obejmuje kontroli
prawidłowości przetwarzania danych osobowych przez biuro.
Art. 23.
1. W celu ustalenia stanu faktycznego osoba upoważniona na piśmie przez
ministra właściwego do spraw gospodarki, zwana dalej "kontrolującym",
może przeprowadzić kontrolę biura.
2. Kontrolujący podlega wyłączeniu z kontroli, jeżeli wyniki kontroli
mogą oddziaływać na jego prawa lub obowiązki, na prawa lub obowiązki jego
małżonka albo osoby pozostającej z nim faktycznie we wspólnym pożyciu,
krewnych i powinowatych do drugiego stopnia bądź osób związanych z nim
z tytułu przysposobienia, opieki bądź kurateli. Powody wyłączenia kontrolującego
trwają także po ustaniu małżeństwa, przysposobienia bądź kurateli.
3. Kontrolujący może być wyłączony z kontroli w każdym czasie, jeżeli
zachodzą uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności.
4. Z wnioskiem o wyłączenie kontrolującego z przeprowadzenia kontroli
może wystąpić kontrolujący lub biuro. O wyłączeniu albo odmowie wyłączenia
rozstrzyga minister właściwy do spraw gospodarki.
Art. 24.
1. Kontrolę przeprowadza się w biurze, w dniach i w godzinach pracy w
nim obowiązujących.
2. W razie konieczności, na wniosek kontrolującego, kontrolę przeprowadza
się także w dniach wolnych od pracy lub poza godzinami pracy. W tym celu
osoba kierująca biurem wydaje niezbędne polecenia.
3. Czynności kontrolne mogą być przeprowadzane również w siedzibie ministra
właściwego do spraw gospodarki.
Art. 25.
Kontrolujący jest uprawniony do:
1) swobodnego wstępu do obiektów i pomieszczeń biura;
2) wglądu do wszelkich dokumentów lub innych nośników informacji związanych
z działalnością biura i innych materiałów dowodowych;
3) przeprowadzania oględzin obiektów, składników majątkowych i przebiegu
czynności;
4) żądania od osoby kierującej biurem i innych pracowników biura ustnych
lub pisemnych wyjaśnień;
5) żądania od osoby kierującej biurem sporządzenia, na koszt biura, uwierzytelnionych
kopii, odpisów lub wyciągów z dokumentów, jak również zestawień i obliczeń
dokonanych na podstawie dokumentów;
6) korzystania z pomocy biegłych i specjalistów;
7) zabezpieczania materiałów dowodowych;
8) dostępu do informacji prawnie chronionych, z zastrzeżeniem przepisów
ustawy z dnia 22 stycznia 1999 r. o ochronie informacji niejawnych (Dz.U.
Nr 11, poz. 95, z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 39, poz. 462, z 2001 r.
Nr 22, poz. 247, Nr 27, poz. 298, Nr 56, poz. 580, Nr 110, poz. 1189,
Nr 123, poz. 1353 i Nr 154, poz. 1800, z 2002 r. Nr 74, poz. 676, Nr 89,
poz. 804 i Nr 153, poz. 1271 oraz z 2003 r. Nr 17, poz. 155).
Art. 26.
Osoba kierująca biurem zapewnia kontrolującemu warunki i środki niezbędne
do sprawnego przeprowadzania kontroli. Dotyczy to w szczególności:
1) niezwłocznego przedstawiania kontrolującemu dokumentów i materiałów;
2) terminowego udzielania wyjaśnień przez pracowników;
3) udostępniania urządzeń technicznych na koszt biura.
Art. 27.
Osoba kierująca biurem lub inny pracownik biura może odmówić udzielenia
kontrolującemu wyjaśnień jedynie w przypadkach, gdy wyjaśnienia mogą dotyczyć
faktów lub okoliczności, których ujawnienie mogłoby narazić na odpowiedzialność
karną bądź majątkową wezwanego do złożenia wyjaśnień, a także jego małżonka
lub osobę pozostającą z nim faktycznie we wspólnym pożyciu, krewnych i
powinowatych do drugiego stopnia bądź osoby związane z nim z tytułu przysposobienia,
opieki bądź kurateli.
Art. 28.
1. Każdy może złożyć kontrolującemu ustne lub pisemne oświadczenie dotyczące
przedmiotu kontroli.
2. Kontrolujący nie może odmówić przyjęcia oświadczenia, jeżeli ma ono
związek z przedmiotem kontroli.
Art. 29.
1. Wyniki przeprowadzonej kontroli kontrolujący przedstawia w protokole
kontroli.
2. Protokół kontroli sporządza się w dwóch egzemplarzach, z których jeden
otrzymuje osoba kierująca biurem.
3. Protokół kontroli podpisują kontrolujący i osoba kierująca biurem.
Art. 30.
1. Osoba kierująca biurem ma prawo zgłoszenia, przed podpisaniem protokołu
kontroli, umotywowanych zastrzeżeń co do ustaleń zawartych w protokole.
2. Zastrzeżenia zgłasza się na piśmie, w terminie 7 dni roboczych od
dnia otrzymania protokołu kontroli.
3. W razie zgłoszenia zastrzeżeń kontrolujący jest obowiązany dokonać
ich analizy i, w miarę potrzeby, podjąć dodatkowe czynności kontrolne,
a w przypadku stwierdzenia zasadności zastrzeżeń zmienić lub uzupełnić
w odpowiednim zakresie protokół kontroli.
Art. 31.
1. Osoba kierująca biurem może odmówić podpisania protokołu kontroli,
składając kontrolującemu, w terminie 7 dni roboczych od dnia otrzymania
protokołu, pisemne wyjaśnienie przyczyn tej odmowy.
2. Odmowa podpisania protokołu przez osobę kierującą biurem nie stanowi
przeszkody do podpisania protokołu przez kontrolującego.
Art. 32.
Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowy tryb przeprowadzania kontroli biura, zabezpieczania materiałów
dowodowych, szczegółowe wymogi co do zawartości protokołu kontroli oraz
wzór upoważnienia do kontroli, biorąc pod uwagę:
1) potrzebę zapewnienia efektywności kontroli przy minimalizacji zakłóceń
w pracy biura;
2) zasadę pełnego informowania osoby kierującej biurem o przedmiocie,
zakresie, trybie i czasie prowadzenia kontroli oraz o ustaleniach dokonywanych
w jej trakcie.
Art. 33.
1. W razie stwierdzenia w wyniku kontroli naruszenia przepisów ustawy
lub regulaminu minister właściwy do spraw gospodarki, w drodze decyzji,
nakazuje biuru usunięcie nieprawidłowości, określając termin ich usunię
2. Jeżeli biuro nie usunie nieprawidłowości w wyznaczonym terminie, minister
właściwy do spraw gospodarki może nałożyć na biuro karę pieniężną w wysokości
nieprzekraczającej 120 000 złotych, określając ponowny termin usunięcia
nieprawidłowości.
3. Jeżeli biuro nie usunie nieprawidłowości w terminie, o którym mowa
w ust. 2, pomimo nałożenia kary pieniężnej, minister właściwy do spraw
gospodarki wydaje decyzję o zakazie wykonywania działalności gospodarczej
przez biuro.
4. Prawomocny zakaz wykonywania działalności gospodarczej przez biuro
skutkuje rozwiązaniem biura.
Rozdział 7
Przepisy karne
Art. 34.
Kto prowadzi działalność będącą przedmiotem działalności biura bez zatwierdzenia
regulaminu, podlega grzywnie do 5 000 000 złotych albo karze pozbawienia
wolności do lat 3, albo obu tym karom łącznie.
Art. 35.
Kto, prowadząc działalność zarobkową, wbrew warunkom określonym w ustawie
używa w swoim oznaczeniu lub w reklamie wyrazów "biuro informacji
gospodarczej", podlega grzywnie do 5 000 000 złotych albo karze pozbawienia
wolności do lat 3, albo obu tym karom łącznie.
Art. 36.
Kto, będąc przedsiębiorcą, w przypadku:
1) całkowitego zaspokojenia zobowiązania, jego wygaśnięcia lub odroczenia
jego wykonania;
2) stwierdzenia faktu nieistnienia zobowiązania;
3) powzięcia przez przedsiębiorcę wiadomości o odzyskaniu przez osobę
utraconego dokumentu, o którym mowa w art. 9 niezwłocznie, jednak nie
później niż w terminie 14 dni, nie zażądał usunięcia informacji od biura,
któremu przekazał dane o zobowiązaniu lub o posłużeniu się cudzym dokumentem
podlega grzywnie do 30 000 złotych.
Art. 37.
1. Kto przekazuje do biura nieprawdziwą informację gospodarczą, podlega
grzywnie do 30 000 złotych.
2. Tej samej karze podlega kto nie usunął informacji gospodarczej w terminie
90 dni od dnia jej otrzymania od biura lub ujawnił niezgodnie z przepisami
ustawy informację gospodarczą osobom trzecim.
Art. 38.
Kto, będąc przedsiębiorcą, w przypadku zaprzestania wykonywania działalności
gospodarczej nie rozwiązuje umowy, o której mowa w art. 6, w terminie,
o którym mowa w art. 12, podlega grzywnie do 30 000 złotych.
Art. 39.
Kto występuje do biura o ujawnienie informacji gospodarczych bez upoważnienia
osoby, której informacje te dotyczą, jeżeli takie upoważnienie jest wymagane
ustawą, podlega grzywnie do 30 000 złotych.
Art. 40.
Biuro, które udziela nieprawdziwych lub nieaktualnych informacji gospodarczych
podlega grzywnie do 30 000 złotych.
Rozdział 8
Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i końcowe
Art. 41.
W ustawie z dnia 28 lipca 1990 r. o działalności ubezpieczeniowej (Dz.U.
z 1996r. Nr 11, poz. 62, z 1997 r. Nr 43, poz. 272, Nr 88, poz. 554, Nr
107, poz. 685,Nr 121, poz. 769 i 770 i Nr 139, poz. 934, z 1998 r. Nr
155, poz. 1015, z 1999r. Nr 49, poz. 483, Nr 101, poz. 1178 i Nr 110,
poz. 1255, z 2000 r. Nr 43, poz.483, Nr 48, poz. 552, Nr 70, poz. 819,
Nr 114, poz. 1193 i Nr 116, poz. 1216, z2001 r. Nr 37, poz. 424, Nr 88,
poz. 961, Nr 100, poz. 1084 i Nr 110, poz. 1189oraz z 2002 r. Nr 25, poz.
253, Nr 41, poz. 365 i Nr 153, poz. 1271) w art. 9 poust. 4 dodaje się
ust. 5 w brzmieniu:
"5. Zakład ubezpieczeń może udostępniać dane dotyczące umów ubezpieczenia
na zasadach i w trybie określonych w ustawie z dnia 14 lutego 2003 r.
o udostępnianiu informacji gospodarczych (Dz.U. Nr ..., poz. ...).".
Art. 42.
W ustawie z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz.U. Nr 54,
poz. 348i Nr 158, poz. 1042, z 1998 r. Nr 94, poz. 594, Nr 106, poz. 668
i Nr 162, poz.1126, z 1999 r. Nr 88, poz. 980 i Nr 110, poz. 1255, z 2000
r. Nr 48, poz. 555,Nr 43, poz. 489 i Nr 103, poz. 1099, z 2001 r. Nr 154,
poz. 1800 i 1802 oraz z2002 r. Nr 74, poz. 676, Nr 113, poz. 984 i Nr
135, poz. 1144) po art. 62 dodaje się art. 62a w brzmieniu:
"Art. 62a. Przedsiębiorstwo energetyczne może udostępniać dane o
odbiorcy na zasadach i w trybie określonych w ustawie z dnia 14 lutego
2003 r. o udostępnianiu informacji gospodarczych (Dz.U. Nr ..., poz. ...).".
Art. 43.
W ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o publicznym obrocie papieramiwartościowymi
(Dz.U. z 2002 r. Nr 49, poz. 447 i Nr 240, poz. 2055) w art. 160 po ust.
1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
"1a. Nie narusza obowiązku zachowania tajemnicy zawodowej przekazywanie,
przechowywanie oraz ujawnianie danych w trybie i na warunkach określonych
w ustawie z dnia 14 lutego 2003 r. o udostępnianiu informacji gospodarczych
(Dz.U. Nr ..., poz. ...).".
Art. 44.
W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (Dz.U. z 2002 r.
Nr 72,poz. 665, Nr 126, poz. 1070, Nr 141, poz. 1178, Nr 144, poz. 1208,
Nr 153, poz. 1271, Nr 169, poz. 1385 i poz. 1387 i Nr 241, poz. 2074)
w art. 105 po ust. 4 dodaje się ust. 4a-4c w brzmieniu:
"4a. Instytucje utworzone na podstawie ust. 4 mogą udostępniać biurom
informacji gospodarczej działającym na podstawie ustawy z dnia 14 lutego
2003 r. o udostępnianiu informacji gospodarczych (Dz.U. Nr ..., poz. ...),
dane w zakresie i na warunkach określonych w tej ustawie.
4b. Banki mogą udostępniać biurom, o których mowa w ust. 4a, dane o zobowiązaniach
powstałych z tytułu umów związanych z dokonywaniem czynności bankowych,
jeżeli umowy te zawierają klauzule informujące o możliwości przekazania
danych do tych biur.
4c. Klauzule, o których mowa w ust. 4b, zawierają informacje o warunkach,
na jakich banki przekazują dane, o których mowa w art. 7 ust. 2 i art.
8 ust. 1 ustawy, o której mowa w ust. 4a, do biura.".
Art. 45.
W ustawie z dnia 21 lipca 2000 r. - Prawo telekomunikacyjne (Dz.U. Nr
73, poz. 852, z 2001 r. Nr 122, poz. 1321 i Nr 154, poz. 1800 i 1802 oraz
z 2002 r. Nr 25, poz. 253, Nr 74, poz. 676 i Nr 166, poz. 1360) wprowadza
się następującezmiany:
1) w art. 34 po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu:
"3a. Operator może odmówić użytkownikowi zawarcia umowy o świadczenie
usług telekomunikacyjnych lub zawrzeć taką umowę na warunkach mniej korzystnych
dla użytkownika w wyniku oceny wiarygodności płatniczej dokonanej na podstawie
informacji udostępnionych przez biuro informacji gospodarczej w trybie
określonym w ustawie z dnia 14 lutego 2003 r. o udostępnianiu informacji
gospodarczych (Dz.U. Nr ..., poz. ...) albo w przypadku, o którym mowa
w art. 15 ust. 2 tej ustawy.";
2) po art. 70 dodaje się art. 70a w brzmieniu:
"Art. 70a. Operator lub podmiot udostępniający usługi telekomunikacyjne
może udostępniać dane o użytkowniku na zasadach i w trybie określonym
w ustawie z dnia 14 lutego 2003 r. o udostępnianiu informacji gospodarczych
(Dz.U. Nr ..., poz. ...).".
Art. 46.
W ustawie z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych (Dz.U.
Nr 103,poz. 1099 oraz z 2002 r. Nr 200, poz. 1686) w art. 54 po ust. 1
dodaje się ust.1a w brzmieniu:
"1a. Nie narusza obowiązku zachowania tajemnicy zawodowej przekazywanie,
przechowywanie oraz ujawnianie danych w trybie i na warunkach określonych
w ustawie z dnia 14 lutego 2003 r. o udostępnianiu informacji gospodarczych
(Dz.U. Nr ..., poz. ...).".
Art. 47.
1. Przepisy ustawy stosuje się również do udostępniania danych o zobowiązaniach
wymagalnych, powstałych przed dniem jej wejścia w życie.
2. O ujawnienie informacji gospodarczych o zobowiązaniach powstałych
przed dniem wejścia w życie ustawy może wystąpić do biura wyłącznie ten,
kto posiada upoważnienie osoby, której informacje te dotyczą, w terminie
30 dni od dnia udzielenia tego upoważnienia.
Art. 48.
Ustawa wchodzi w życie po upływie miesiąca od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem
art.7 ust. 1 pkt 13, który wchodzi w życie z dniem wejścia w życie ustawy
z dnia 12 września 2002 r. o elektronicznych instrumentach płatniczych
(Dz.U. Nr 169, poz.1385).
|
